Home
Warriors For Health
Wie ben ik?
Gezondheidsnieuws
Onderzoeken
Food for Thought
Gezonde voeding
Medicinale Cannabis
Kruiden-Specerijen
Gezonde recepten
Natuurlijk mooi
Filmpjes
Ander nieuws
links
Fotoalbum
Disclaimer

Het belang van Mineralen en Spoorelementen.

 

Mineralen = Door planten aan de bodem onttrokken en gecheleerde stoffen die in geringe hoeveelheden in de voeding aanwezig moeten zijn.

 

Verschil mineralen en vitaminen = Vitaminen kunnen alleen binnen een organische systeem tot stand komen (bv plant) en een mineraal kan ook in niet levende natuur voorkomen (bv bodemmineralen)

 

Chelatie = Proces van het opnemen van een mineraal door een plant waardoor het geschikt wordt gemaakt voor menselijke consumptie à het mineraal wordt van lichaamsvreemd (bodem mineraal) naar lichaamseigen (mineraal in plant) getransformeerd.

 

Een gebrek aan mineralen en spoorelementen komt tegenwoordig helaas steeds meer voor. De hedendaagse voeding bevat meestal onvoldoende mineralen door o.a. het gebruik van kunstmest in de landbouw (NPK kunstmest: Stikstof (N)- Fosfor (P)- Kalium (K)), het gebruik van chemicaliën en pesticiden bij ongediertebestrijding, genetische manipulatie van de voeding en door conservering van voedingsmiddelen.

 

In de huidige tijd heeft iedereen in de westerse wereld een relatief tekort aan mineralen ( en andere essentiële voedingstoffen) en die behoefte wordt nog verhoogd bij zwangerschap, borstvoeding, kinderen in de groeifase, bij zware arbeid, stress, hogere leeftijd en na een operatie, waardoor een absoluut tekort kan ontstaan.

 

Wat zijn de diverse tekorten die kunnen ontstaan:

 

Absoluut tekort = indien iemand minder van een voedingstof naar binnen krijgt dan nodig is om een gebreksziekte te voorkomen

 

Relatief tekort = indien men van een voedingstof minder inneemt dan nodig is om een zo goed mogelijke gezondheid te bereiken en te handhaven. Gebreksymptomen kunnen ook ontstaan wanneer van een bepaald mineraal voldoende, maar van de “tegenpool” een teveel of te weinig aanwezig is, bijvoorbeeld natrium en kalium.

 

Tekort als gevolg van een gebrek aan “meewerkende” mineralen = sommige mineralen hebben voor hun werking in het lichaam een “partner” nodig. Indien deze partner ontbreekt kan het betreffende mineraal zijn werk niet doen. Ook dan ontstaat dus een tekort. Bijvoorbeeld: calcium werkt niet zonder een bepaald gehalte aan fosfor en magnesium. Calcium wordt in dat geval onmiddellijk door de nieren afgevoerd of opgeslagen in de bloedvaten. In het ergste geval kan dit ook nog leiden tot de vorming van nierstenen. De meest gunstige verhouding van calcium en fosfor is 1.5:1.

 

Tekort door gebruik van medicijnen = ook het gebruik van medicijnen kan leiden tot een mineraalgebrek. Vooral kalium is hier gevoelig voor. Het langdurige gebruik van laxeermiddelen, medicijnen tegen hartkwalen en reumatische aandoeningen kunnen een flink tekort aan kalium veroorzaken.

 

Onopvallend tekort = veel van deze tekorten zullen niet als zodanig herkend worden. Dit is een sluipend gevaar voor het ontstaan van kwalen en ziekten die pas in een veel te laat stadium worden vastgesteld.

 

Hoe ontstaan tekorten?

Onze voeding ziet er wel ongeveer hetzelfde uit als vroeger, maar bevat al lang niet meer de oorspronkelijke verhoudingen aan essentiële voedingstoffen die noodzakelijk zijn om onze gezondheid in stand te houden. Doordat deze voedingstoffen minder aanwezig, of zelf geheel afwezig zijn, hebben schadelijke stoffen ook meer impact op het lichaam. Hierdoor ontstaan ook meer allergische reacties op schijnbaar gezonde voeding. Voeding is namelijk niet alleen een leverancier van energie en bouwstoffen, maar ook een controle systeem voor een gezonde hormoonhuishouding.

Van oorsprong had voeding een perfecte balans tussen polyfenolen, vitaminen, mineralen en spoorelementen. Gewassen en teelten volgen elkaar in deze tijd in razend tempo op zodat de landbouwgrond geen tijd meer krijgt om zich te herstellen. Gevolg is uitputting van de bodem. Uit Amerikaans en Nederlands onderzoek blijkt dat de voedingswaarde van werkelijk alle groenten en fruit onrustbarend achteruitgaat en dat dit een continu proces is.

 

–         16-4-2008: Geen vitamines in groenten(Universiteit Wageningen)

 

–         1994: Volgens TNO onvoldoende vitamines in groente en fruit

 

–         10-10-2008: Verhoogde kans op kanker (Man 44% en Vrouw 38%) – overgewicht en diabetes.

 

–         11-10-2007: 63% van onze groenten bevat teveel landbouwgif àBij sommige producten is directe gezondheidsschade voor jonge kinderen niet uit te sluiten", aldus Milieudefensie en Natuur en Milieu”

 

Gehalte in milligrammen per 100g product

Aardappelen:     1985    1996

Calcium             14        4           -70%

Magnesium        27        18          -33%

Banaan:

Foliumzuur         23        3           -84%

Vitamine B6       330      22          -92%

Aardbei:

Calcium             21        18          -14%

Vitamine C         60        13          -67%

De bodem verarmt dus door te intensieve belasting en benutting van de bodem en een onvoldoende aanvulling van de stoffen die de bodem nodig heeft om gezonde en voedzame vruchten voort te brengen. Groenten en fruit krijgen door de eenzijdige bemesting met NPK meststof ( zie boven) wel een groeispurt, maar blijven beduidend achter in voedingswaarde.

 

Onze aardbodem bestaat eigenlijk uit een combinatie van lucht, water en organisch materiaal, maar het grootste gedeelte is anorganisch materiaal. Dit ontstaat door de afbraak van rotsgesteenten door het inwerken van weer, wind en gletsjers. Deze rotsgesteenten bevatten van nature de mineralen en spoorelementen die planten nodig hebben om gezond te groeien.

 

Recent onderzoek in Denemarken heeft aangetoond dat herbemesting met rotspoeder een zeer serieus alternatief zou kunnen zijn en het werd in een proefschrift zelfs aangeraden als een goed alternatief voor traditionele meststoffen.

 

Mineralen en verzuring:

Het lichaam verwerkt de verschillende zuren die ontstaan door de voeding ( urinezuren na vleesconsumptie, looizuren uit koffie, thee en kleurstoffen enz.) en na inspanning ( melkzuren na het sporten, urinezuren na afsterven van lichaamscellen) door met de nodige mineralen en spoorelementen deze zuren en andere gifstoffen te neutraliseren en op te ruimen.

Onze westerse voeding bevat te weinig mineralen en spoorelementen waardoor het neutraliserings- en opruimingsproces niet meer vlekkeloos verloopt. Hierdoor ontstaan steeds meer tekorten en zal het lichaam steeds meer gaan verzuren, waardoor steeds meer lichamelijke klachten ontstaan. Veel van deze klachten en tekorten zullen niet als zodanig herkend worden tijdens het verzuringproces. Een precieze diagnose is daarom in eerste instantie niet altijd onmiddellijk te stellen, daar het lichaam lange tijd op reserve kan functioneren en daardoor een schijnbare gezondheid voorspiegelt. Zo kan het lichaam bijvoorbeeld ondanks een tekort aan calcium toch lange tijd een normale calciumspiegel laten zien. Het benodigde calcium wordt dan aan het skelet onttrokken, waar het zich jaren later pas in de vorm van botontkalking kan openbaren. Een levend bloedanalyse kan vaak in een vroeg stadium wel tekorten aan mineralen en andere voedingstoffen, alsook de graad van verzuring aangeven. Het is dus raadzaam om dit onderzoek halfjaarlijks te laten uitvoeren door een bevoegde therapeut. Dit onderzoek wordt door de meeste zorgverzekeringen via de aanvullende verzekering vergoed, vraag voor de zekerheid even na bij uw eigen zorgverzekering.

Als het lichaam niet voldoende mineralen en spoorelementen krijgt toegediend via onze voeding dan worden de “lichaamseigen” mineralen aangesproken die liggen opgeslagen in o.a. de huid, haren, nagels, tanden, pezen, bloedvaten, botten en kraakbeen.

Dit leidt tot diverse kwaaltjes en klachten en als de tekorten niet worden aangevuld d.m.v. voeding en supplementen, uiteindelijk tot een zeer ernstige verzuring van het lichaam met ernstige klachten en ziekten tot gevolg.

De lichamelijke veroudering van de mens wordt op deze manier ernstig versneld omdat de slakken van zure en giftige afvalstoffen zich, in de loop der jaren, zullen opslaan in het vetweefsel, bindweefsel, spierweefsel, huid, pezen en bloedvaten en tenslotte in de organen en de hersenen.

 

Mogelijke symptomen van mineraalgebrek.

 

Kaliumgebrek kan volgende symptomen geven:

Vermindering van spierprikkels, tragere reflexen, een aan de benen beginnende spierverslapping met verlammingsverschijnselen, nerveuze storingen met verschijnselen van verwardheid, verslapping van de hartspier, verhoogde polsslag, gebrek aan maagzuur, verminderde eetlust, duizeligheid, verminderde darmwerking, obstipatie, oedeem en blaaszwakte.

 

Calciumgebrek kan volgende symptomen geven:

Verhoging van de spierprikkels, slappe doch gespannen spieren, voortdurend geeuwen, kramp in de kuiten- de bovenbenen- de vingers en de tenen, spierspasmen, slapende ledematen, overmatige transpiratie, migraine, vergrote pupillen, verhoogde lichaamstemperatuur, oedeem, bleekheid, doorbloedingsstoornissen, hartkloppingen, slechte bloedstolling, gevoeligheid voor allergieën, acne, haaruitval, afbrekende nagels en zwakke tanden.

 

Magnesiumgebrek kan volgende symptomen geven:

Nervositeit, slapeloosheid, verwarring, spierspasmen, zenuwstoornissen, verhoogd cholesterolgehalte, verhoogd risico op hartinfarct en trombose, menstruatieklachten, groeistoornissen, gebrek aan eetlust, gewichtsverlies, haaruitval, ruwe huid, schilferige huid, huidkloven, te snelle en onregelmatige hartslag. Ook bij een normale bloedspiegel van calcium kunnen symptomen van calciumgebrek optreden (zie symptomen hierboven), omdat de verhouding tussen calcium en magnesium verstoord is.

 

Fosforgebrek kan volgende symptomen geven:

Een gebrek aan fosfor verhindert de normale opname van calcium en leidt tot een verhoogde calciumafscheiding via de nieren en tot nierstenen, energiegebrek, oververmoeidheid, nervositeit, stress, diverse soorten kramp, verminderde geheugen functie.

 

IJzergebrek kan volgende symptomen geven:

Bloedarmoede, vermoeidheid, verminderd prestatievermogen, verhoogd infectie risico, uitblijvende menstruatie, hoofdpijn, duizeligheid, moeilijkheden met slikken, huidkloven, haaruitval, scheurende nagels, diarree, ademhalingsproblemen, bloedverlies.

 

Zinkgebrek kan volgende symptomen geven:

Nervositeit, onrustig gevoel, maagklachten, slecht helende wonden, gebrek aan vitamine A, haaruitval, slecht groeiende nagels, witte vlekken op de nagels, slechte tanden, hypoglykemie, vruchtbaarheids- en potentieproblemen, groeistoornissen, acne.

 

Mangaangebrek kan volgende symptomen geven:

Gebrek aan vitamine A en B1, geremde glutamineproductie in de hersenen, paradontose, slecht werkende schildklier, gevoeligheid voor allergieën, spierpijnen, vruchtbaarheidsproblemen, kraakbeenverharding, gehoorverlies, oorsuizingen.

 

Kobaltgebrek kan volgende symptomen geven:

Gebrek aan vitamine B12, slechte aanmaak en verkorte levensduur van rode bloedlichaampjes, verminderde ijzeropname, doofheid, stressgevoeligheid, bewegingsmoeilijkheden, verlammingsverschijnselen, veranderlijke ziekten in de bloedbanen van het ruggenmerg, remmende werking op de eiwit- suiker- en vetstofwisseling.

 

Kopergebrek kan volgende symptomen geven:

Bloedarmoede door slechte opname van ijzer, algemene zwakte, verminderde eetlust, gewichtsverlies, pigmentvlekken, ademhalingsmoeilijkheden, storingen in het centrale zenuwstelsel, verminderde afweer tegen reuma- allergie- virale en bacteriële infecties, ontstekingen, beïnvloeding van de smaakpapillen.

 

Kiezelzuurgebrek (silicium) kan volgende symptomen geven:

Uitvallend en dun haar, slapeloosheid, broze nagels, puistjes op de oogleden, droge lippen, huidklachten, longklachten, doorbloedingsstoornissen, gewrichtsklachten.

Silicium is voor de mens zeer belangrijk. Het geraamte van onze cellen bestaat uit siliciumkristallen die trillingen afgeven ter stimulering van de celmembranen. Wanneer deze celmembranen niet goed functioneren kunnen schadelijke virussen de cel binnendringen en het DNA beschadigen. Dit kan tot chronische ziekten leiden. Silicium is ook onmisbaar voor de opbouw van pezen, ogen, oorschelpen, nagels, botten, tanden en kraakbeen. Het is betrokken bij de vorming van collageen. Siliciumgebrek veroorzaakt vroegtijdige veroudering van de huid, zwak bindweefsel en zwakke botten.

 

Hoe werken mineralen in het lichaam?

Voor een optimaal functioneren van de cellen is natuurlijk ook zuurstof nodig. IJzer en kalium zijn hiervoor de belangrijkste transporteurs. Kalium kan slechts acht uur in het lichaam worden opgeslagen. Het moet daarom steeds opnieuw worden aangevoerd via de voeding of suppletie. Een hoge bloeddruk kan met behulp van kalium en magnesium mede worden genormaliseerd. Belangrijk is ook de opbouw van botten en tanden. Hiervoor moet wel de verhouding tussen calcium en fosfor kloppen, anders kan dit botontkalking tot gevolg hebben. Zowel calcium als fosfor worden in het beenderstelsel opgeslagen en kunnen daarom ook voor andere lichaamsfuncties worden ingezet. Voor een goede werking moet de voorraad uiteraard wel regelmatig worden aangevuld.

Voor mensen, planten en dieren zijn de spoorelementen mangaan, koper, zink, kobalt chroom, nikkel, arsenicum, vanadium, selenium enz. van groot belang voor een goede gezondheid. Deze metalen hebben een specifieke wisselwerking met elkaar  en zorgen voor de vorming van tal van enzymen. Hiervan zijn slechts kleine hoeveelheden nodig, vandaar de naam sporenelementen. Wanneer deze metalen echter niet of nauwelijks aanwezig zijn kan dit leiden tot ernstige stoornissen. Wegens de onderlinge relatie moeten ze altijd samen worden ingenomen, omdat aparte inname kan leiden tot ernstige storingen in de verhoudingen, met tekorten en/of overdosering van bepaalde stoffen als gevolg.

 

Chroom is onmisbaar voor de suikerstofwisseling, het regelt mee de cholesterolhuishouding in het bloed en verbetert gebrekkige glucose- en vetstofwisseling. Te weinig chroom kan dus leiden tot aderverkalking en diabetes.

 

Kobalt is een zware en harde metaalsoort en vormt, samen met mangaan, de kern voor vitamine B12 in vier enzymen. Als kobalt ontbreekt vindt er geen nucleïnezuursynthese plaats en ontstaat bloedarmoede (anemie).

 

Komt mangaan niet voor in het lichaam dan vormt zich dus geen urinezuur, waardoor de vorming van citroenzuur wordt geblokkeerd.

 

Ontbreekt zink, dan heeft dit spiervergiftiging, alcoholvergiftiging, acidose en stilstand van de proteïnesynthese tot gevolg.

 

Zonder nikkel vormt zich geen urinezuur.

 

Molybdeen is uitermate belangrijk voor het geheugen en bij de vorming van vetzuur uit koolhydraten.

 

Bij gebrek aan tin blijft de secretie van de spijsverteringsenzymen uit.

 

Voor de spijsvertering is overigens ook aluminium nodig. Aluminium speelt een belangrijke rol bij de instandhouding van de lichaamstemperatuur en bij de vorming van hormonen en enzymen.

 

Zelfs van het, in hoge concentraties, uiterst gevaarlijke gif arsenicum hebben wij zeer kleine hoeveelheden nodig voor het functioneren van de ogen. Een ui bevat o.a. al voldoende arsenicum om aan de vraag te voldoen.

 

Zo is het voor de meeste mensen onvoorstelbaar dat we zelfs zilver, lood, cadmium, rubidium, zwavel, fluor, strontium, barium, titanium en nog veel meer elementen nodig hebben voor een goed de werking van alle lichaamsfuncties, zij het dan in zeer kleine hoeveelheden.

 

Het probleem in deze tijd is dat de meeste mensen een teveel aan bepaalde stoffen in het lichaam heeft en te weinig of niets aan andere stoffen, dit geeft een ernstige onbalans en heeft ernstige klachten tot gevolg. Ook hier is een juiste synergie van alle specifieke stoffen dus erg belangrijk voor een goede werking.

 

Reeds in 1940 schreef de Zwitserse arts Prof. Dr. Zimmerman reeds:” onze voeding is niet het meer waard nog voeding genoemd te worden, we vullen er nog slechts onze buik mee”. Alle mineralen en metalen hebben een speciale wisselwerking met elkaar en de elektrostatische uitwisseling onder elkaar dient als ontstekingsmechanisme ter verbranding van zuurstof en voeding. Ingeval van koorts (als afweermiddel tegen infecties) treedt als gevolg van hormoonwrijving  verhoogde hartactiviteit op en daarmee een extra wrijvingswarmte van enkele graden Celsius.

 

In de darmen helpt de elektrostatische uitwisseling van aluminium als een zachte massage bij de stoelgang. In onze darmen bevinden zich 60 tot 80% van onze witte bloedlichaampjes, de zogenaamde leukocyten, die tot taak hebben de kankerverwekkende nitrosamine (stof die wordt gevormd wanneer aminozuren reageren met nitriet door een eiwitstofwisselingsstoornis) en het verbrandingsgif benzopyreen te vernietigen. Deze soorten gif kan men met vitamine C neutraliseren, zodat een groot deel van de leukocyten beschikbaar blijft voor het afweren van ziektekiemen.

 

Conclusie:

Het is uitermate belangrijk om regelmatig je bloed te laten onderzoeken via een levend bloedanalyse. Dit voorkomt tekorten en zo op termijn ernstige ziekten. Verder is het van belang te weten dat, bij een verstoorde mineraalhuishouding, het innemen van vitaminesupplementen minder effect heeft dan wanneer deze mineraalhuishouding in een goed evenwicht is. Synergie in vitaminen, mineralen en spoorelementen is de sleutel tot een lang en gezond leven.

Dank aan Stichting ontwikkeling natuurlijke gezondheidszorg voor enkele passages in het artikel.


Opmerking:

Keltisch zeezout bevat minstens 84 goed opneembare mineralen. Maak er een sole van en je kunt dagelijks je mineralen op een eenvoudige, goedkope manier op peil houden.

Het keltisch zeezout kun je hier bestellen. De beste kwaliteit tegen de beste prijs!
Hier nog meer info over keltisch zeezout.
 
Wil je de originele mineralen blend van Dr. Brian Peskin uit zijn boek "Het verzwegen verhaal over kanker"? Je kan het hier bestellen.
Top
©Warriors For Health - FreePeopleAgency  | lizzy@warriorsforhealth.com