Home
Warriors For Health
Wie ben ik?
Geschiedenis
Gezondheidsnieuws
Onderzoeken
Food for Thought
Gezonde voeding
Medicinale Cannabis
Kruiden-Specerijen
Gezonde recepten
Natuurlijk mooi
Natuurwinkel
Nieuwsbrief archief
Boeken en DVD's
Filmpjes
Lezingen
Ander nieuws
links
Contact
Gastenboek
Fotoalbum
Disclaimer
Gezondheidsnieuws
Indigo Kinderen

Hoe spiritueel mag je zijn op aarde?


Nieuwe tijdskinderen heten ze, Indigo kinderen, sterrenkinderen, children of Ozz of Diamond kinderen.

Ze zijn overgevoelig, gericht op liefde en vaak paranormaal begaafd, maar redden het meestal niet op de gewone scholen.

Ze krijgen veel onbegrip, wanhopige ouders en in het ergste geval Ritalin.

Maar eigenlijk hebben ze gewoon begrip, liefde, gezonde voeding en een nieuwe wereld, met respect voor mens, dier en natuur, nodig.


Het Ritalin schandaal!

ADHD? Je kind zal het maar hebben!” roept een advertentie van de hersenstichting Nederland. Een dapper glimlachend jongetje kijkt ons aan. Het is Bas, die nooit stil kon zitten, en zijn onderwijzers tot wanhoop bracht, volgens de tekst.Totdat jij “medicijnen” kreeg.

De hersenstichting ijvert om dit soort “aangeboren” aandoeningen sneller te helpen oplossen. Ongetwijfeld krijgt Bas Ritalin. In 1999 luidden de apothekers de noodklok: er kwamen iedere maand duizend kinderen bij die op Ritalin werden gezet.

Ritalin is een zware drug, verwant aan cocaïne. Het is verslavend en blijft jarenlang in je lichaam werkzaam nadat je met het gebruik ervan bent gestopt.

In Amerika is Ritalin onvoorstelbaar populair, halve schoolklassen worden ermee gedrogeerd.

Het Tijdschrift Medisch Dossier eindigt een artikel met de titel “Kinderen als robots” als volgt: “elke keer dat we een kind deze medicijnen geven, verkiezen we ons eigen gemak boven de werkelijke behoeften van het kind”.

Maar het is niet alleen gemakzucht, geld heeft er helaas ook heel veel mee te maken. De fabrikanten van Ritalin en andere populaire medicijnen voor onrustige kinderen lopen gigantisch binnen op deze trend. En niet alleen zij spinnen er garen bij. Zodra een Amerikaans kind officieel de diagnose ADHD ( Attention Deficit Hyperactivity Disorder) krijgt van de schoolarts, ontvangt de school doorgaans een extra subsidie van de staat voor de opvang van een leerstoornis.

Ritalin en amfetamine-achtige drugs kunnen hartvergrotingen tot gevolg hebben en leiden niet zelden tot een te vroege dood. En dan hebben we het nog niet eens over de gevolgen van neurologische aard, welke onherstelbare schade brengt het toe aan de hersenen van deze jonge kinderen? Het is te hopen dat Bas op zijn achtiende nog net zo dapper glimlachend in de camera kan kijken!


Drama in een notendop!

Een klein blond jongetje van een jaar of zeven staat voor de etalage van een boekwinkel. “Kijk mama” roept hij opgetogen en wijst naar een boek over Boeddhisme. “Een gouden Boeddha!” Zijn moeder luistert niet, ze heeft het te druk met de andere vrouwen om haar heen. Het jongetje staart in vervoering naar het boek. “Kijk dan toch mama” dringt hij aan en trekt aan haar hand. Geen respons. Even later wordt het jongetje, als een lastige kleuter en hevig tegenstribbelend, meegesleurd door zijn moeder. “Hou je nu een keer op!” roept ze boos naar het kind.

Dit is het Indigo-Kinderen drama in een notendop. Ouders van nu zijn niet altijd goed afgestemd op de gevoelige en spiritueel begaafde kinderen die bij hen worden geboren.

Laat staan dat scholen ingericht zijn om de speciale kwaliteiten van deze kinderen tot hun recht te laten komen.

Het gevolg: lastige kinderen, kinderen met leer- en gedragsproblemen, kinderen met dyslexie, ADHD, faalangst, autisme, allergieën, aspergus enz.

Ongelukkige kinderen, eenzame kinderen, onhandelbare kinderen, wanhopige ouders.

Drukke klassen, overbelaste leerkrachten en honderdduizenden kinderen over de hele wereld die met een morfine-achtige, verslavende, in de sportwereld ten strengste verboden drug, worden verdoofd op gezag van de medische wetenschap.

Wat deze kinderen nodig hebben is een nieuwe tijd. Tot zolang kunnen we als ouders en opvoeders alleen maar veel aandacht, steun, bescherming, begrip en een goede gezonde volwaardige voeding geven.


Waarom de naam Indigo Kinderen?

Indigo kinderen heten zo omdat de Amerikaanse therapeute Nancy Ann Tappe een donkerblauwe, indigo aura begon te zien bij kinderen die geboren werden vanaf de jaren tachtig. Volgens haar hebben tegenwoordig negen van de tien kinderen in meer of mindere mate tekenen van indigo kinderen. Volgens haar zijn er vier soorten indigo kinderen:

  • Humanisten: kunnen goed met mensen omgaan, maar zijn onhandig met hun eigen lichaam, hyperactief en snel afgeleid.

  • Conceptuelen: zijn slimme technici en hebben de neiging hun omgeving te manipuleren.

  • Kunstenaars: zijn zeer gevoelig en zeer creatief.

  • Interdimensionelen: zijn flinke, zefbewuste kinderen die nieuwe filosofieën en religies zullen introduceren als ze volwassen zijn.

Volgens Tappe moet je met Indigo kinderen praten alsof ze al volwassen zijn. Ze kunnen slecht tegen gezag en passen niet in de huidige systemen.


Het in Nederland opgerichte platform voor Nieuwetijdskinderen schreef enkele jaren geleden in hun brochure: “Indigo kinderen zijn kinderen die een grote openheid hebben voor indrukken. Ze zijn spiritueel en niet zelden paranormaal begaafd. Sommigen nemen wijsheden en herinneringen uit vorige levens mee in dit leven. Ze zijn zich heel bewust van zichzelf, van wat ze willen en dat botst nogal eens met de wereld van de volwassenen.

Ze zijn vatbaarder voor ziekten, hebben voedselallergieën, zijn heel druk of juist erg teruggetrokken en hebben soms moeite met lezen en/of schrijven.”


Carla Muysert, bestuurslid en woordvoerster van het platform en auteur van het boek Nieuwetijdskinderen wil eigenlijk liever geen labels plakken op deze kinderen. Zij ziet wel een nieuw soort bewustzijn ontstaan in de wereld. “De fase van de technologische mens gaat langzaam over in die van een intuïtief of spiritueel mensbeeld. Daar zijn wij allemaal bij betrokken, niet alleen de kinderen. Maar de kinderen van nu staan dichter in contact met zichzelf, met de bron, en dat heeft concequenties voor onderwijs en opvoeding”.

Het platform geeft voorlichting over de problemen die opvoeders tegenkomen.

Carla Muysert:

  • Dyslexie kan te maken hebben met een intuïtief bewustzijn, een manier van ervaren en verwerken die niet lineair is, maar associatief. Het leren beheersen van analytische vaardigheden kan dan lastig zijn.

  • Bij ADHD en autisme is er impulsief gedrag, ongeconcentreerdheid, ook dat komt vooral voor bij intuïtieve kinderen. Dat ze niet in school geinteresseerd zijn vinden wij heel logisch. Deze kinderen zijn zich bewust van zichzelf en hun eigen kwaliteiten. Op school wordt maar een beperkt aantal kwaliteiten van ze gevraagd, met name de cognitieve”.

De uitspraken van sommige kinderen doen de leerkracht dan ook versteld staan: “Juf, gaat het wel goed met u, u hebt allemaal rood om u heen?” Een andere leerkracht vertelde dat de kinderen in haar groep drie gingen staken, ze vonden de lessen saai en niet boeiend genoeg.

Deze kinderen willen dingen leren die hen interesseren en die zij belangrijk vinden.


Leren of herinneren?

In Amerika, waar alles veel groter wordt uitgesmeerd, is er een hype ontstaan rond het fenomeen Indigo kinderen. Een van de kopstukken daar is James Twyman. Hij bereikt met zijn digitale nieuwsbrief duizenden mensen over de hele wereld. Alle registers worden opengetrokken: dolfijnen, Maya's, channelling en New Age.Tussen de opvallend veel herhaalde reclame voor zijn boeken en cursussen kun je er verhalen lezen vol diepzinnige uitspraken van kinderen, die als je ze nuchter bekijkt, niet altijd veel voorstellen.

Wie Twyman leest krijgt van de weeromstuit de neiging het hele Indigo kinderverhaal af te doen als hysterische verzinsels van wanhopige volwassenen die van hun eigen leven een zootje hebben gemaakt en nu eisen van de nieuwe generatie dat die alles weer goed maakt.

Wij Europeanen zijn altijd wat nuchterder, maar de Nederlandse Harriët Algra neemt het serieus. Zij volgde de cursus van Twyman via het internet en zegt hierover:

Het gaat erom te beseffen dat er ook een heel andere realiteit bestaat waar je, je mee kunt verbinden. Hoe meer je daarmee bezig bent, hoe meer dat jou realiteit wordt. Wat er nu gebeurt is volgens de Maya kalender voorspeld. De wereld waarin wij na 2012 terechtkomen is de wereld waar deze kinderen het over hebben. Het is een andere dimensie, waar mensen weer respect voor elkaar hebben. Die dimensie bestaat nu ook al, parallel aan de onze, alleen weten we niet hoe we daar terecht kunnen komen. De kinderen tonen ons de weg, je leert niets, je herinnert het je.”


Gaan Indigo kinderen de wereld redden?

Voorlopig lijkt het er meer op dat ze zelf redding nodig hebben!

Nieuwetijdskinderen hebben een specifieke opvoeding nodig” zegt Pieter Wierenga, therapeut en auteur van het boek Nieuwetijdskinderen tussen verwachting en vervulling.(ISBN 90-75568-15-X).

Ze hebben een ontzettende behoefte aan een veilig plekje en duidelijke grenzen. Als ze dat niet hebben gaan ze het zoeken. Dan lijkt zo'n kind onaangepast of krijgt zelfs het etiket ADHD. Maar in wezen zijn ze gewoon erg bang. Ritalin dempt de waarschuwingskreten van het lichaam. Kinderen tussen vier en zeven die ontdekken dat hun slimheid niet gewaardeerd wordt, gaan dommetje spelen. Er zijn heel veel kinderen tegenwoordig die dommetje spelen om te overleven, om erbij te horen, het zijn aparte kinderen .”


Volgens Wierenga is de Aquarius cultuur al in werking sinds de Franse Revolutie met het idee van vrijheid, gelijkheid en broederschap.

Hij zegt verder: “ Ik denk dat deze kinderen de betovergrootouders zijn van de werkelijke vernieuwers. Zij zetten de eerste, zeer bepalende, stappen van de hele ontwikkeling die gaat komen. Ik zie ze nog niet aan voor de vernieuwers zelf, dat is te vroeg. Het duurt misschien nog wel vierhonderd jaar voordat deze omwenteling voltooid is!”


Ruimte geven voor eigen wijsheid!

De Orthopedagoge Erika de Bly kreeg steeds meer ouders met probleem kinderen in haar praktijk.

Ze kunnen niet slapen, het lukt hen niet op school, ze willen niet meer leven en ze zijn eenzaam.

Het zijn vaak kinderen die heel helder van geest zijn en met ontzettend wijze uitspraken komen.

Kinderen die dwars door iemand heenkijken en een enorme eenheid voelen met alles, gek zijn op dieren of de natuur.

Sommigen hebben al op jonge leeftijd veel kennis over specifieke onderwerpen zoals de computer, zonder dat ze iets geleerd hebben.

Deze kinderen zijn echt anders en de ouders en leerkrachten vragen zich af hoe ze hier mee moeten omgaan.

De meesten van ons zijn opgevoed met van boven opgelegde denkpatronen maar deze kinderen hebben daar, vaak al op zeer jonge leeftijd, geen zin meer in. Ze beleven de wereld anders dan wij gewend zijn, en daar moeten we niet meer lacherig over doen, maar serieus op ingaan.

Het komt er op neer dat we naar onszelf moeten kijken. En gelukkig zijn er steeds meer volwassenen die genoeg hebben van waar ze mee bezig zijn en besluiten om het anders te gaan doen, te doen waar hun hart naar uitgaat.

De Bly nam in 2000 het initiatief voor een kleine particuliere basisschool, de Regenboogbrug in Hillegom, voornamelijk gerund door vrijwilligers, waar een beperkt aantal kinderen kunnen worden opgevangen die op de gewone school niet meer meekunnen, om ze weer meer zelfvertouwen te laten krijgen.

Hier krijgen ze de ruimte om bij hun eigen wijsheid te komen.


Volgens de Duitse kindertherapeut Henning Köhler brengen de Indigo kinderen precies datgene in de wereld wat de wereld nu nodig heeft. De cultus over dit fenomeen in Amerika doet hij af als onzinnig, maar hij ziet wel degelijk een verband tussen de kwaliteiten waarmee de kinderen tegenwoordig op aarde komen en het belangrijkste wat er ontbreekt in onze huidige maatschappij namelijk: de poëzie.

Die is verdwenen uit de wetenschap, de omgangsvormen, de liefde en zelfs uit de dichtkunst zelf” zegt hij in een interview in het tijdschrift Info3.

Een prozaïsche, pragmatische geest heeft alles in een vaste greep. En dan komen er steeds meer kinderen die contactgestoord zijn, achter in hun ontwikkeling, ze praten weinig of juist erg veel, ze zijn schuw of juist erg aanwezig, ze trekken zich terug uit het sociale proces.

Dus krijgen ze stempels als aandachtsgestoord en hyperactief op zich gedrukt. Maar kijk je naar de sterke kanten van deze kinderen dan zie je dat het genieën zijn van de poëzie, droomreizigers. Ze hebben een even grote, naar binnen gerichte intelligentie, het zijn geboren psychologen. Ze beschikken over een ongelooflijke empathie en kunnen zich enorm inleven in anderen. Het zijn zorgende zielen. En die komen op aarde in een tijd dat de sociale warmte tussen mensen steeds verder verdwijnt.

Of neem het thema van de virtualisatie, het verlies van werkelijkheid. Er zijn steeds meer kinderen die alleen iets kunnen leren in de praktijk. Ze hebben een hoge intelligentie zolang ze maar met hun handen en hun zintuigen bezig kunnen zijn.”

Het is volgens Köhler niet zo dat ze niet kunnen lezen of rekenen, ze willen het niet.

Het is misschien een diepe innerlijke weigering om zich in de woestijn van de abstractie te begeven. We moeten naar ze gaan luisteren om de scholen van de toekomst te kunnen bouwen.”


Relatie tussen kinderen en voeding!

Volgens verschillende wetenschappers en onderzoekers over de hele wereld worden de problemen ook mede veroorzaakt door de huidige voeding die kinderen krijgen.

Vandaar de grote aantallen kinderen met allergieën en andere lichamelijke stoornissen. Dit heeft ook gevolgen voor hun gedrag.

Ook Jan Diek van Mansvelt, voormalig docent Biologische landbouw te Wageningen ziet een verband tussen voeding en opvoedingsproblemen.

Hij zegt hierover:

Er is iets aan de gang wat ik virtualisatie noem van onze voeding. Voedsel wordt gezien als een combinatie van grondstoffen, en het maakt daarbij niet uit waar die vandaan komen. Geur – kleur- en smaakstoffen worden toegevoegd uit de chemische industrie. De oorspronkelijke eenheid is verloren gegaan. Het spijsverteringskanaal analyseert het eten als het ware en kunstmatige geur – kleur- en smaakstoffen, die niet van de betreffende plant of vrucht zijn, maar doen alsof, geven een verwarrend bericht.

Iets heeft een appelsmaak, maar het heeft niets met appels te maken. Je lichaam richt zich op de appel, maar er is geen appel. Ons lichaam kan niets beginnen met zulke vluchtige abstracties. Daardoor raak je vervreemd van de plek en de tijd waar je leeft, je raakt ontaard of ongegrond. Dit soort eten helpt dus niet bepaald om met je benen op de grond te blijven, in het hier en nu.”

Volgens hem kun je kinderen met concentratieproblemen helpen door ze natuurlijke, echte, biologische en gezonde voeding te geven. Je kunt ze ook regelmatig meenemen naar een biologische boerderij en daar, indien mogelijk, laten meehelpen. Op deze manier krijgen ze weer contact met de aarde en het voedsel waaruit ze hun lichaam opbouwen. Ze beseffen weer wat een echte appel is, hoe hij er uitziet, en niet alleen hoe hij smaakt door een chemisch stofje dat ontworpen is in een fabriek.


We moeten gaan bouwen aan de wereld van de toekomst. Want alleen in een betere wereld kunnen onze nieuwe kinderen gedijen: gezonder, vriendelijker, echter, zachtmoediger en creatiever.

 

Vrij naar een artikel van Lisette Thooft


Top
©Warriors For Health - FreePeopleAgency  | lizzy@warriorsforhealth.com